Taalverwantschap in de namen van de GRAVEN von Dun - von D(h)aun

Opzettelijk hebben we tot hiertoe geen gewag gemaakt van de naamverwantschap met het geslacht Dhaun.Dit deden we om deze fascinerende naamgelijkenis speciaal in het licht te stellen.Tevens vinden we hier een unieke illustratie van wat we reeds elders hebben uiteengezet.
Hoe dan ook, de hierna volgende informatie zal ons ontegenzeglijk leiden naar de oorsprong en de betekenis van onze naam.
van DUN-namen in dit geslacht treffen we aan bij

Wynrich van Dhun,zum Falkestein und Limburg, Here zum Oberstein und Broich 1538
Wynandus Kynckes de Dunen 1502
Jean de Dune zu Kirberg, sous-bailli d'Alsace 1448
Philips vo Dun Hr zv ObsteinPhilips van Dune, sire de Obersteyne,            alias Philips von Düne, Her zum Obirsteyne 1400
Richard le maréchal, sire de Dune 1377
Thierry, le Here van Don alias Thierry van Duyn, sire de Bruche 1372
Theoderici de DvnaDiederich van Dúijn, Here te Bruijche, chevalier 1372
Rijchart van Dúijn, chevalier, maréchal 1372
Richard, marscalcus, sire de Duyne            op wiens zegel vermeld staat : Richart van Tvn 1368
Pierre Loye van Dune 1362
Boeúmont der man spricht van Dúne 1356
Johan wilde greeve van Dune, sylvest. de Dun 
 alias Johan Ryng(re)ve, wildeg(re)ve zu Dúnealias Iohis die Wildgrafen von Daunalias Iohis Wild- und Rheingrafen zu Dhaun
1345
   

 
en hun voorgangers, respectievelijk voorouders, omschreven als :sire de Dune        sire de Duna        sire en Dunacomes sylvestris de Dun            comitis de Dunen
 
Dit adellijk geslacht gaat als zodanig terug tot Richard I, Comte de Daun, in 1186.
Daun = een district (Kreis) én een stad, gelegen in Rijnland-Pfalz, in West-Duitsland, aan de voet van het Eifelgebergte.Talrijke vondsten wijzen erop dat deze streek reeds in de vóór-Romeinse tijd bewoond was.Daun werd voor het eerst in oorkonden genoemd in 1107; het was ontstaan naast een burcht van de "Herren von Daun".
De teksten in hun oorkonden en op de zegels, die aanvankelijk overwegend in het Latijn, en later ook in het Duits waren opgesteld, vermelden de heren van Daun als sire en als marscalacus. "Henri de Daun, dite de Dune" verwierf het erfelijk maarschalkschap van de graaf van Luxemburg in 1228.
De Latijnse teksten spreken eensluidend over Dun, al dan niet in een verbogen vorm : de Duno, de Dunis, in Duna enz.Hierbij valt op dat er hier slechts uitzonderlijk sprake is van  "de Dunis", hoewel het deze Latijnse meervoudsvorm is die exclusief moet gebruikt worden bij verwijzingen naar afkomst uit een duingebied.
Wat de betekenis van DUN betreft, vermeldt het "Toponomisch Woordenboek van België, Nederland, Luxemburg, Noord-Frankrijk en West-Duitsland vóór 1226", Maurits Gysseling, 1960 :

" Daun = Celtique Dûnon = Hügel, Festung-Colline,forteresse; occupe une colline aux pentes escarpées."

DUN is dus duidelijk een woord van Keltische oorsprong.Zijn algemene betekenis in de Keltische taal is : een omheinde of versterkte plaats.In gans Europa komen er plaatsnamen voor die ernaar genoemd, of ervan afgeleidzijn.  (Meer hierover kan U vinden in het volgende hoofdstuk).
Op 1 maart 1247 schenkt de Roomse koning Willem II aan zijn moeder Richardis,jonkfrouwe van Holland, landerijen die in Delft gelegen zijn. Hierbij was Wyricus de Dunis (= Wirich I, graaf van Daun (1209 tot 1248), als getuige aanwezig.
Op 28 mei 1338 verbindt Joannes, comitis de Dunen, comes silvestris, zich ertoe hertog Jan III van Brabant met 16 ridders en 24 stalknechten te volgen in de strijd tussen Engeland en Frankrijk. Later zien we zijn naam vermeld op de desbetreffende onkostenlijst van de hertog.
We zien hier duidelijk dat er contacten bestonden tussen dit adellijk geslacht en onze regio.
Anderzijds zien we ook dat de graven van Daun of van Dun meestal onder de naam van "von Daun" blijven voortbestaan, ook in de 15de eeuw, en wel tot op het einde van de 19de eeuw.
Hieronder de wapenschilden van links naar rechts: de familie von Daun, de stad Daun en Châteaudun.
 

De gelijkenis met het ontwerp en de kleuren van de bovenstaande blazoenen is opvallend.Le Château de Dun, waaraan het dorp aan de Loire zijn latere naam ontleent, kwam in 1451 in bezit van Jan de Bastaard (natuurlijk kind van de hertog van Orléans), graaf van Dunois en strijdmakker van Jeanne d'Arc. De smalle linker schuinbalk verwijst naar de bastaardij van de voornoemde kasteelheer, die het later in Frankrijk tot "Grand Chambellan" bracht.

Thema