Inleiding

(VAN) DUN-namen mogen niet verward worden met (van) duin(en)(duyn)-namen

In tegenstelling tot wat soms gedacht wordt staat de familienaam van Dun (van Dunne, van Dunné) totaal los van alle duin-, duinen of duynen-namen.
Uit wat volgt zal blijken dat nergens, in de laatste 700 jaar er een reële overstap is geweest van een van dun-naam naar van duin(duyn)-naam of vice-versa.
 

De van Dun namen in West Europa (België, Nederland, Duitsland, Frankrijk) gaan alle terug tot een Keltische dun-naam. Nergens in een duinen(kust) gebied is er een van Dun-familienaam ontstaan.

Sinds bijna 1000 jaar hebben verschillende familie’s onafhankelijk van mekaar de naam van Dun gevoerd. Bij de meeste is de naam echter na verloop van tijd verdwenen door het uitblijven van mannelijke afstammelingen.
De adellijke familie von Dun – von Daun, afkomstig uit de plaats Dun, het latere Daun, in het Eifelgebergte (Duitsland) is hiervan een goed voorbeeld. Zij stierf uit in het begin van de 20ste eeuw, zij het dat een niet adellijke tak onder de naam Dün tot op vandaag blijft voortbestaan.
De, eveneens adellijke, van Dun/de Dun-familie van het Elzasser van Dun-geslacht die een aanvang nam met burchtheer Adelon (1081) uit Dun-sur-Meuse, werd indertijd voortgezet door zijn kleindochter Adelheid, Vrouwe van Dun.  Door haar huwelijk in 1145 met Gosbert IV van Aspremont wordt de familienaam van Dun gedurende enkele honderden jaren toegevoegd aan deze familie. De oudste mannelijke erfgenamen van deze familie behielden immers de naam van Sire d’Aspremont et de Dun, al dan niet aangevuld met nog enkele andere gebieden die ze in hun bezit hadden. zie aldaar.
Alle levende van Dun’s (van Dunné’s) in de Benelux maken deel uit van één der drie nog bestaande van Dun-takken die onafgebroken teruggaan tot het begin van de 14de eeuw in de regio Goirle, Hilvarenbeek en Alphen (Noord-Brabant). Hun naambetekenis is bijgevolg uiteraard dezelfde, terwijl in al die stamreeksen nergens ook maar enig spoor is van een “duin”-betekenis.
In de 2 genealogische stamboomboeken (cf. Publicaties) die hierover verschenen zijn gaat de oorspronkelijk naam van Dunne trouwens over naar van Dunné of van Dun.
 

In onze streken bestaan meerdere plaatsnamen die oorspronkelijk teruggingen naar een Keltische dun naam

DORSEL, nu een straat in de gemeente Nijlen,de oeroude naam was : Dunreslo, afkomstig van : dun =       omheinde of versterkte plaats = res(Latijn)=zaak, aangelegenheid, voorwerp + loo =Keltische cultusplaats. Deze naam evolueerde naar Dunserlo (in 1186) ,  en vandaar naar Dunserle < Donserle en tenslotte naar DORSEL
DONDERSLAG, nu een gehucht van de gemeente Meeuwen(Limburg) heette oorspronkelijk eveneens Dunreslo. Deze naam evolueerde naar  Dunresle < Dunserle < Donserle, en tenslotte naar DONDERSLAG
BLANDIJNBERG,  in GENT = afkomstig van Belenos-dun-berg.  Het betreft hier dus een versterkte plaats, gelegen op een zgn. berg en gewijd aan de Keltische god Belenos
DINANT, Di =Dun: vgl. eveneens Dinard en Dinan in de buurt van St. Malo, op de grens van Normandië en Bretagne, de verschillende Din (=Dun)-namen in Wales, en de uitsluitend Din-namen op het eiland Man. (zie aldaar)
De Nederlandstalige etymologische  naslagwerken laten ons tot nu toe op onze honger bij onze zoektocht naar de betekenis van onze naam, al is er een kentering bezig (zie onder "Uiteindelijke bevestiging van de Betekenis van onze naam").

Nederlandse taal

De link van "Dun" naar het bijvoeglijk naamwoord "dun" als tegengestelde van "dik", ligt uiteraard voor de hand; zo ook de link van "Dun" naar het substantief "duin". Dat heeft tot gevolg dat onze taalspecialisten mordicus daaraan vasthouden; daarbij wijken ze dikwijls af van hun eigen taalregels.
Dit is wel enigszins begrijpelijk: wanneer men een naslagwerk samenstelt over enkele duizenden (!) namen, zou het ondoenlijk zijn aan elk twijfelachtig woord enkele weken, zoniet maanden studie te besteden; het werk zou aldus nooit tijdens een mensenleven kunnen uitgegeven worden.
De gegeven informatie lijkt ons al te oppervlakkig en schenkt ons in het geheel geen voldoening.  Daarbij roept zij te veel onbeantwoorde vragen op.

Methodiek

Daarom zijn we op verder onderzoek uitgetrokken; daarbij hebben we vastgesteld dat anderstalige etymologen, Franse, Duitse, Spaanse en Engelse, zich niet zo vlug laten verleiden tot o.i. nogal eenvoudige beweringen van "dun=mager" en "dun=duin".
In de hierna volgende bladzijden zullen we trachten U op een beknopte en overzichtelijke wijze de oorsprong én de betekenis van onze naam uit te leggen. We gaan hier NIET uit van een vooropgezet idee, noch is het onze bedoeling hier mordicus een bepaalde stelling te poneren.
Bij ons opzoekingswerk beperkten we ons bijgevolg niet tot taalinterpretatie zonder meer, maar we baseerden ons daarbij op aardrijkskundige, geschiedkundige, godsdienstige, topografische en archeologische elementen. Om niets over het hoofd te zien moesten we bij ons onderzoek rekening houden met mogelijke verwantschap met andere, soortgelijke namen. We zullen daarbij uitgaan van een zo groot mogelijke verscheidenheid van familie-namen in onze regio die het woord "DUN" bevatten.
U zal merken dat de conclusies die we uiteindelijk zullen treffen, geen dogma zijn, maar wel enkele mogelijkheden openlaten, die o.i. wel veel realistischer zijn dan wat ons tot hiertoe werd voorgehouden. 

DUN plaatsen in Europa --> zie apart hoofdstuk.

Thema